میشستم پای کامپیوتر .... ناخواسته start کامپیوتر رو میزدم ...میرفتم تو Conect to و .... اون صدای دوست داشتنی میومد بعدش وصل میشدم به یه دنیای دیگه .... اولین کار که میکردم مسنجرمو روشن میکردم .. اوووووووووووووووووو چقد آفلاین دارم ... اونی که هر روز منتظر افلایناشم برام افلاین گذاشته .. به به .. کلی ذوق میکردم ... میرفتم چت روم ... نمیفهمیدم چقد زمان گذشته . تا اینکه یا با داد و هوار کسی قط میکردم یا اکانتم تموم میشد ....

زمانی که کانکت نبودم انگار یه چیزی کم داشتم .... به قول برو بچس استخون درد میگرفتم ...

دیوانه بودم ها! نه؟! منگلی بودم که دومی نداشتم !

همیشه فکر میکردم که اووووووووووووووووووووووووه . من چطوری میتونم یه روزی از مسنجر و چت روم ها و ادمای توی نت دست بکشم ... خوشبختانه (البته واسه من خوشبختانه) اصلا کار سختی نبود .... الان با کمال میل .. با هر چی ادم توی مسنجر و چت رومهاست خدافظی کردم .. خیلی راحت ..

ارامش چقد خوبه !

در این وبلاگ بسته نمیشه ولی یحتمل خیلی دیر به دیر اپدیت بشه بهر حال دیده نشده کسی دفتر خاطرات و حرفاش رو ببنده نه؟!